De dag van de verpleging 12 mei is de geboorte dag van Florence Nightingale. Een Britse dame van goede komaf. Tijdens de Krimoorlog zorgde zij met haar team ervoor dat de gewonde soldaten beter verzorgd werden. Ze werd bekend als “de dame met de lamp”, destijds was er nog geen licht en liep zij met een lantaarn langs de gewonde soldaten om haar ronde te doen.
Mede dankzij haar baanbrekende visie is ons vak ontstaan. Daarom is haar geboortedag dag van de verpleging.

Ik vind het een mooie dag om stil te staan bij ons vak. Tegenwoordig draait het vooral om waardering uit te spreken hoe we ons staande houden binnen het personeelstekort en hoe hard we moeten werken.

Ons vak is zo waardevol. Mensen voelen zich door ons een stukje beter, in al hun misère.
Door ons vak met aandacht uit te voeren, met precisie en gedetailleerd kunnen we een hoop leed voorkomen.

Tijd en aandacht voor onze cliënten. Het is makkelijker gezegd dan gedaan.

Het is een mooie dag, ik heb gisteren een en ander gevolgd op social media. Collega’s krijgen cadeautjes, een tastbare waardering van hun werkgever. Een gekkigheid, een taart erg attent om vervolgens de rest van het jaar weer door te stomen, want de zorg gaat altijd door.

Voor mij persoonlijk is de dag van de verpleging vooral een dag om te laten zien “hoezeer wij onze medewerkers waarderen”. Maar weet je? Ik vind het veel interessanter dat je als werkgever je collega midden in de nacht ondersteund, of.. als je weet dat er een zware dienst aan zit te komen, dat je tijdens deze dienst even contact hebt met elkaar hoe het gaat. Bel belangeloos op als je medewerker ziek is, vraag oprecht hoe het met iemand is of vraag naar een situatie waarin iemand goed gehandeld heeft en spreek je waardering uit. Het liefst elke dag een keer! Stimuleer elkaar om het beste te tonen, maar ondersteun elkaar als daar behoefte aan is (in de relatie werkgever- werknemer) Dat is echt niet zo veel of moeilijk.

Dat is voor mij waardering uitspreken, niet enkel op 12 mei of met een cadeautje.